หมู่บ้านเหมืองแร่ในหูเป่ยพลิกโฉมสู่แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ เปลี่ยน "หลุมเหมือง" เป็น "ขุมทรัพย์สีเขียว"

ทัศนียภาพของแหล่งท่องเที่ยวเหยาจื้อเหอ (ภาพ: หยางซิน)

ท่ามกลางฤดูร้อนที่ร้อนอบอ้าวของมณฑลหูเป่ย ถ้ำเหมืองใต้ดินในหมู่บ้านเหยาจื้อเหอ อำเภอเป่าคัง กลับมีอุณหภูมิเย็นสบายเพียง 18 องศาเซลเซียส จนกลายเป็นจุดหมายยอดนิยมของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาพักผ่อนคลายร้อน โดยในแต่ละวันมีผู้มาเยือนหลายพันคน

แต่ใครจะคิดว่า สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้เคยเป็นเพียงหมู่บ้านยากจนกลางหุบเขา ที่ชาวบ้านต้องพึ่งพาการทำเหมืองฟอสเฟตเพื่อเลี้ยงชีพ ในอดีตมีคำกล่าวติดปากว่า "เหยาจื้อเหอมีแต่ก้อนหิน ขาดทั้งอาหาร เงินทอง และโอกาสในการใช้ชีวิต"

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี 1991 เมื่อซุนไคหลิน เลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้าน นำชาวบ้านร่วมกันตัดถนนผ่านภูเขาสูง ใช้เวลากว่า 10 ปี สร้างเส้นทางยาว 136 กิโลเมตรเชื่อมต่อโลกภายนอก การขนส่งแร่ฟอสเฟตช่วยสร้างรายได้ให้ชุมชนอย่างรวดเร็ว จนมีเหมืองผุดขึ้นมากกว่า 60 แห่งทั่วหมู่บ้าน

เส้นทางออกจากหุบเขาของหมู่บ้านเหยาจื้อเหอ (ภาพ: People's Daily)

อย่างไรก็ตาม การทำเหมืองแบบเข้มข้นส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างหนัก ทั้งภูเขาที่ถูกทำลาย น้ำเสียที่ไหลลงสู่ลำธาร และระบบนิเวศที่เสื่อมโทรมลงอย่างต่อเนื่อง ชาวบ้านจึงตัดสินใจครั้งสำคัญด้วยการปิดเหมืองที่ไม่ได้มาตรฐานกว่า 60 แห่ง เหลือเพียงเหมืองที่ดำเนินงานอย่างถูกต้องเพียง 2 แห่ง พร้อมเดินหน้าฟื้นฟูธรรมชาติอย่างจริงจัง

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา หมู่บ้านได้ปรับปรุงพื้นที่เหมืองเดิมด้วยการถมดิน ฟื้นฟูป่าไม้ และจัดการทรัพยากรน้ำ จนปัจจุบันมีอัตราการฟื้นฟูระบบนิเวศสูงถึง 96% สัตว์ป่ากว่า 30 ชนิดกลับคืนสู่ผืนป่าอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน หมู่บ้านยังต่อยอดพื้นที่เหมืองร้างให้กลายเป็นแหล่งสร้างรายได้รูปแบบใหม่ ทั้งการเพาะเห็ดในถ้ำใต้ดินที่มีอุณหภูมิและความชื้นคงที่ ซึ่งสามารถสร้างกำไรมากกว่า 26 ล้านหยวนต่อปี รวมถึงการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวอย่างถ้ำหินปูน ห้องเก็บไวน์ใต้ดิน และพิพิธภัณฑ์เหมืองฟอสเฟต

ผู้เยี่ยมชมร่วมสัมผัสประสบการณ์รับชมภาพยนตร์แบบอินเทอร์แอกทีฟภายในพิพิธภัณฑ์เหมืองฟอสเฟตของหมู่บ้านเหยาจื้อเหอ (ภาพ: People's Daily)

นอกจากนี้ ยังมีการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์หมู่บ้าน พิพิธภัณฑ์วิถีเกษตร และการแสดงศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน เพื่อยกระดับประสบการณ์การท่องเที่ยว ปัจจุบันรีสอร์ตท่องเที่ยวเหยาจื้อเหอสามารถต้อนรับนักท่องเที่ยวได้ถึง 3 ล้านคนต่อปี

จากเดิมที่พึ่งพาการขายทรัพยากรใต้ดิน วันนี้ชาวบ้านเหยาจื้อเหอหันมาสร้างรายได้จากธรรมชาติ วัฒนธรรม และประสบการณ์การท่องเที่ยวแทน ซุนไคหลินกล่าวว่า สิ่งที่มีค่าที่สุดของหมู่บ้านในวันนี้ไม่ใช่แร่ธาตุใต้ดินอีกต่อไป แต่คือ "ภูเขาเขียวและสายน้ำใส" ซึ่งเป็นขุมทรัพย์ที่ยั่งยืนสำหรับคนรุ่นต่อไป

ที่มา People’s Daily